آسپرگر چيست؟

 براي اولين بار در سال 1944 هانس آسپرگر (پزشك اتريشي) گزارشي در مورد كودكاني كه در ارتباط و تعاملات اجتماعي دچار مشكل بودند، منتشر كرد.

علائم خاص اين اختلال شامل مواردي چون:    فقدان همدردي باديگران، نقص يا عدم توانائي در برقراري ارتباط با همسالان، آسيب مشخص در استفاده از رفتارهاي غير كلامي نظير خيره شدن چشمي، حركات بدني و وضع اندامي عجيب، علائق، فعاليتها و يا رفتارهاي تكراري، مشغوليت شديد فكري در مسائل خاص و گاهي با اشيا مي باشد.    امروزه اختلال آسپرگر جزو اختلالات نافذ رشد است. اين اختلالات شامل موارد زير مي باشند:

اختلال اتيستيك: ارتباط، تعامل اجتماعي و بازي تخيلي بطور مشخص آسيب ديده است. علائق، فعاليتها و رفتارهاي تكراري ديده مي شود. اختلال معمولاٌ در سه سال اول زندگي شروع مي شود.اختلال آسپرگر: با آسيب در تعاملات اجتماعي و وجود فعاليتها و علائق محدود مشخص مي شود. علائم باليني كلي كه نشان دهنده تاخير در زبان باشد وجود ندارد يعني در حقيقت مبتلايان مشكلات كمتري دارند. هوش طبيعي و يا بالاتر از طبيعي است.اختلال رت: اختلال پيش رونده اي است كه فقط در دختران ديده مي شود. ابتدا دوره رشد طبيعي است ولي بعد مهارت هاي بدست آمده قبلي و استفاده هدف دار از دستها ازبين مي رود و بجاي آن حركات تكرار شونده دست ايجاد مي شود كه شروع آن بين سنين يك تا چهار سالگي است.

ادامه نوشته

شیوه تربیتی کودکان چند معلولیتی

یكی از رایج‌ترین تعاریفی كه در خصوص كودكان چند معلولیتی از مقبولیت بیشتری برخوردار است، این است كه این كودكان را كسانی می‌دانند كه؛ به سبب شدت اختلالات جسمی، ذهنی و هیجانی یا تركیبی از آنها، نیاز به خدمات منظم آموزشی، پرورشی، روان‌شناختی، مددكاری اجتماعی و پزشكی دارند تا در حدود امكانات خویش بتوانند بطور موثر در اجتماع و فعالیتهای مرتبط شركت كنند. در واقع به حداكثر رشد توانائیهای خود دست یابند. این گونه كودكان ممكن است دارای محرومیتهای شدید كلامی، ادراكی، شناختی و یا برخی از رفتارهای عیر‌عادی مانند عدم توجه به محركهای مشخص، خود برانگیختگی، پرخاشگری مداوم و طولانی، نداشتن هیچ نوع كنترل كلامی و مانند آن باشند. همچنین برخی از آنان از نظر جسمی بسیار ضعیف و آسیب‌پذیر هستند.