تعداد قابل توجهی از دانش آموزان به ویژه دانش آموزان کم توان ذهنی به دلیل محدودیت شناختی (در زمینه ادراک ، حافظه و توجه) متناسب با سن خود عمل نمی کنند و در یاد گیری مفاهیم پیچیده دچار مشکل می شوند .

 با توجه به ظرفیت محدود یاد گیری در زمینه های انتزاعی ، چنین کودکانی در برنامه های آموزش که تاکید بیشتر بر محتوای نظری است کمتر توفیق یافته و با کاهش انگیزه مواجه می شوند لذا طراحی و اجرایی برنامه آموزشی کاربردی متناسب با زندگی روزانه لازم به نظر می رسد آموزش مهارتهای اجتماعی یکی از برنامه های مفیدی است که به تمامی دانش آموزان درجهت کفایت شخصی و اجتماعی کمک می کند همچنین با در نظر گرفتن این نکته که برای رشد در زمینه مهارتهای شخصی ، مهارتهای زندگی و سازگاری اجتماعی ، آموزش مهارتهای اجتماعی ضرورتی اجتناب ناپذیر است.